2009/Jul/14

วันก่อนได้นัดสังสรรค์กับเพื่อน 1 หญิง 1 ชาย หลังจากไม่ได้เจอกันนาน (ประมาณ 2 อาทิตย์กว่าๆ)

เมื่อทานอาหารคาวกันเป็นพิธีเสร็จที่ห้างใหญ่ย่านปทุมวัน ก็หาที่สิงสถิตย์กันต่อ

ดอยตุง ณ สวนลุมไนท์ บาซาร์ คือแหล่งประจำเมื่อคิดไม่ออกจะไปไหน

ประเด็นที่หาที่นั่งถ่อก เอ๊ย ถกกันก็เป็นประเด็นส่วนบุคคล ซึ่งจริงๆก็ไม่ต้องการเผยแพร่หรอก

แค่ขึ้นหัวเอ็มไว้ ไอพวกนี้ก็รักเพื่อนจริงจริ๊งงง

ความอยากรู้อยากเห็นเอ่อล้นออกมาทางผิวหนังเลย สัมผัสได้จากออร่าร้อนๆรอบกาย

สุดท้ายก็เลยเล่าเรื่องไป ระหว่างเล่าอารมณ์ก็ขึ้นตาม ฮ่าๆ

 ไอ้..... ไอ้..... ไอ้...... ออกมาเป็นชุดบอกแล้วว่าอย่าให้เล่า

แมร่งเอ๊ย ยิ่งพิมยิ่งอารมณ์ขึ้น..สราดดดดด...

โอเค ต่อๆเอาเป็นว่า เรื่องมันคือ นั่นนู่นนี่ โอเค จบ 

ประโยคนึงที่ได้พูดออกไปแล้วต้องกลับมาคิด

อาจจะเหมือนน้ำเน่านะ แต่คิดไม่ออกจริงๆ

ผมพูดออกไปว่า “กูเคยคบผู้หญิงมารวม 4 คน แต่ตอนนี้กูก็ยังไม่รู้เลยว่า “รัก” มันเป็นยังไง”  

จำกัดความของคำๆนี้มันมีด้วยหรอ

อายุก็ปูนนี้ละ ยังจะมาคิดเรื่องแบบนี้อีกหรอ...

คนที่อยู่ด้วยกัน มีความสุขกัน ไปไหนไปกัน แต่ถ้าต้องแยกกัน

ชีวิตก็ไม่ได้ลำบากอะไรนี่อยู่ได้ ไม่เจ็บ ไม่ป่วย ไม่ตาย

แค่เสียดาย แค่นั้นเอง

อย่างนี้มันจะเรียกว่ารักได้ไหม

ส่วนตัวคิดว่า รัก คือ คำพูดที่ออกมาเพื่อให้เขามาอยู่เคียงข้างกับเราฟัง

ดูเหมือนจะหลอกแอ้มยังงั้นเลย แต่ไม่ใช่

มันจะมีการปฏิบัติตัวที่ตามมาเพื่อให้อีกฝ่ายพึงพอใจซึ่งนั่นล่ะ ปัญหาหลัก

แรกๆก็สนุก ไปไหนไปด้วย ทำไรทำให้ กินไรกินได้ สนุกสนานชั้นรักเธอ เธอรักชั้น เรารักกัน วู้ฮู้วู้ฮู้

สักพักมันจะไม่ใช่เมื่อมั่นใจว่าไปกันได้ดีแล้ว

สันดานมันจะออก...และส่วนมากจะเป็นกันทุกคน

ไอตอนนี้แหละที่จะเป็นจุดไคลแมกซ์ หรือจุดสุดยอดของชีวิตคู่ 

ออกทะเลไปไหนแล้วฟะ 

 

กลับมาที่คำว่ารัก มันก็คงจะขึ้นอยู่กับแต่ละคนว่า จะให้ความสำคัญกับอะไรในชีวิตมากที่สุด

ส่วนตัวผมคิดว่า คงเป็นชีวิตตัวเองมาอันดับแรก

หมายถึงความสนุกกับการใช้ชีวิตถ้าอะไรไม่ดี ไม่ชอบ ก็ตัดมันออกไป

ถ้าไม่เดือดร้อนใคร

ครอบครัวพ่อแม่พี่น้องคงมาอันดับสอง

งานอันดับสาม เท่าๆกับแฟนน่ะแหละ

เพราะแฟนกับงานบางทีมันสำคัญเท่าๆกันนะ

แต่บางทีงานเข้า ก็ต้องเลือกงานก่อนแฟน เพราะแฟนไม่ได้ให้เงินเราใช้

แต่เราเอาเงินจากงานไปให้แฟนใช้ต่างหาก

ดังนั้น งานจึงชนะไปอย่างเฉียดฉิว 

อันที่จริง อายุปูนนีก็ไม่น่าจะมาเพ้อเจ้อเรื่องพวกนี้อีกนะ

แต่มันอยากระบาย แม้ไม่ออกตูดก็ขอออกทางมือนี่ล่ะ

ใครแวะมาเห็น ถ้าอ่านได้จบก็ลืมๆมันไปละกัน อย่าใส่ใจ

แต่หากจะเก็บไปคิดไว้ถามตัวเอง เหมือนที่ผมถามตัวเองอยู่ก็ดีนะ

เผื่อสักวัน มันจะเป็นคำถามที่บางคนจะมาถามคุณ จะได้มีคำตอบ 

รักของคุณ มันเป็นยังไง 

ปล.ตับไตไส้พุง

Comment

Comment:

Tweet


เก๋า
+++666+++
เท่
+++555+++
confused smile
#3 by กวน บา ทา (125.26.137.11) At 2009-12-20 14:27,
อุตส่าห์ใช้ฟอนท์อ่านยากแล้วยังอ่านได้อีก -_-"
#2 by GoPZillA At 2009-08-28 17:37,
5555 ฉันเพิ่งตามมาอ่านว่ะ
เห็นด้วยว่ามันขึ้นอยู่กับแต่ละคนที่จะให้ความสำคัญกับอะไรในชีวิตมากที่สุด...
จาก..วัยรุ่นตอนปลายปริ่มๆที่อยู่ในเหตุการณ์เพ้อเจ้อ
#1 by ฉันเอง (202.183.146.5) At 2009-08-28 17:35,