ไม่ชอบเลยจริงๆ เวลาที่คนใกล้ตัวต้องมานั่งนิ่ง เป็นแป๊ะ(ไม่)ยิ้มปวดริดสีดวง

จากแป๊ะยิ้มแป๊ะบันเทิง กลายเป็นแป๊ะหมางเมินไม่มองหมา

จากแป๊ะที่มีรอยยิ้มอยู่ทุกเวลา กลายเป็นแป๊ะหน้าหมาวัยทองเอย

ฮ่าๆๆ เผื่อมันจะสำนึกบ้าง ฮ่าๆ

เรื่องไม่มีอะไรให้คิดเยอะนักหรอก ก็แค่เรื่องแบบวัยรุ่นๆรักๆใคร่ๆใช่ๆไม่ใช่ๆนั่นหล่ะ

ด้วยความที่มันเองก็เป็นคนที่สุภาพ อ่อนโยน อ่อนต่อโลก แต่มีหนังโป๊เต็ม 2 ไดร์ฟ

มันเป็นคนขี้ยอม ยอมไปทั่วแหละ แม้กระทั่ง แกล้งเนียนให้มันเลี้ยงข้าว มันก็เลี้ยง

แล้วไงล่ะ

กับคนๆนี้มันก็ยอม ยอมแบบที่ผมยอมรับว่าไม่เคยเห็นมันจะเอารูปอิสตรีมาติดในห้องนอน

สงสัยด้วยวัยที่เฉียดสามสิบอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล มันเลยกะว่าคนนี้ต้องชัวร์

แต่ มันไม่เป็นไปเยี่ยงนั้นน่ะสิ

ไอ่เราก็เคยๆเรื่องแบบนี้มาสองสามหน ก็เข้าใจอ่ะนะ

ก็แกล้งแหย่มันไปวันๆ ฮ่าๆ สุขีว่ะ

สักวัน หากมันฟื้นเหมื่อไร มันคงเอาคืนเปนแน่แท้

ก็จะรอละกัน คิดได้เมื่อไหร่ สบายใจเมื่อไร มื้อหนักรออยู่

แล้ววันนั้นแป๊ะยิ้มก็จะกลับมาผงาดบัลลังค์อีกคราว

...วะฮะฮะฮ่า...