คืนวันก่อนหลังจากเสร็จงานที่วุ่นวายมากๆงานหนึ่ง

ผมกลับมาถึงบ้าน อย่างอ่อนแรง

เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ สภาพประจำหลังจากจบงาน

หลังจากเสร็จภารกิจส่วนตัว

ผมมายืนอยู่หน้าบ้าน มองต้นไม้ที่พ่อรัก

ปลูกเช้า ปลูกเย็น เป็นเพื่อนสูบบุหรี่ของพ่อ

ไม่รู้มันจะเหม็นมั่งรึป่าว เป็นมะเร็งไปกี่ต้นก็ไม่รู้

ค่ำคืนนี้ดูท้องฟ้าเป็นสีแดง นี่คือสัญญาณว่าฝนจะตก

ท้องฟ้ามีดาวพอมองเห็นได้อยู่ลางๆ

ผมจินตนาการบรรเจิด คิดว่าคนคือดวงดาว

ดาวแต่ละดวงมีบริวารไม่เท่ากัน

บางดวงก็โดดเดี่ยว บางดวงก็มาเป็นแพ็กเกจ

ดวงเดี่ยวๆก็มีบางดวงที่แสงสว่างมาก บางดวงสว่างน้อย

พวกเป็นกลุ่ม บางทีแสงดาวก็ตีกัน สว่างกันเป็นก้อน 

เหมือนคนน่ะแหละ

บางคนอยู่คนเดียว สบายใจไม่วุ่นวาย

บางคนอยู่เป็นกลุ่ม เรื่องโน้นเรื่องนี้ วุ่นวาย

มองแล้วก็คิด ทำไมชีวิตต้องวุ่นวายเพราะอยู่คนเดียวไม่ได้

แต่ก็นั่นแหละ ทีเค้าเรียกว่าชีวิต

เงียบๆ เรียบๆ เชียบๆ จืดสนิท

มันต้องมีเรื่องไม่เป็นเรื่อง และเรื่องที่เป็นเรื่องมาสับเปลี่ยนกัน

ดาวที่อยู่เป็นกลุ่ม บางทีวงโคจรเปลี่ยน

กลุ่มดาวก็จะแตกแยกกันไป

ดาวเดี่ยวจะกลายเป็นกลุ่ม

ดาวกลุ่มจะกลายเป็นเดี่ยว

ชีวิตมีโดเดี่ยว ชีวิตมีวุ่นวาย

สนุกกันไปมนุษย์

สนุกกันไปดวงดาว

สักวันดาวก็ต้องมอดลง เร่งรีบกันไปก็เท่านั้น

สนุกกับแสงสว่างของตัวเองในวันนี้

สนุกกับดาวรอบๆตัววันนี้

สักวันดาวจรัสแสงจะแพ้แรงหิ่งห้อย